ZM6806 Panel diagnostyczny Sprzęt do szkolenia zawodowego Trener chłodnictwa Sprzęt do kształcenia zawodowegoI. Przegląd produktu
Zasada i proces klimatyzacji i chłodzenia
Słowo „klimatyzacja” to skrót od „airconditioning”. Głównym zadaniem klimatyzatora jest chłodzenie, czyli sztuczne schładzanie. Aby zrozumieć zasadę działania klimatyzacji i chłodzenia, musimy najpierw zrozumieć zasadę absorpcji ciepła przez parowanie. Na przykład, wszyscy mieliśmy okazję podawać sobie zastrzyki. Kiedy pielęgniarka wciera nam alkohol w skórę, od razu czujemy, że miejsce, które wcieramy, jest chłodne. Dlaczego? Jest to wynik parowania alkoholu, który pochłania ciepło z naszej skóry, dzięki czemu czujemy chłód. Jeśli posmarujemy skórę wodą, poczujemy chłód, ale nie jest to tak skuteczne jak alkohol, ponieważ alkohol paruje łatwiej niż woda, co oznacza, że im szybciej paruje, tym lepsze jest chłodzenie. Czynnikami wpływającymi na szybkość parowania są temperatura. Im wyższa temperatura, tym szybsze parowanie. Na przykład ubrania prane latem schną szybciej niż zimą.
Dochodzi do tego również ciśnienie. Im niższe ciśnienie, tym szybciej alkohol paruje. Na przykład, jeśli zagotujesz wodę na równinach, otrzymasz 100 stopni, podczas gdy na Wyżynie Tybetańskiej Qinghai zagotujesz ją w temperaturze poniżej 90 stopni. Ponieważ temperatura wrzenia jest inna, woda nie wrze i nie paruje w dużych ilościach, dopóki nie osiągnie 100 stopni. Jednak nasza klimatyzacja wykorzystuje fluor. Fluor włącza się przy minus 30 stopniach. Kiedy wrze, dużo paruje. Jeśli wlejemy fluor do zbiornika z wodą, będzie on dużo parował w temperaturze pokojowej i pochłaniał otaczające ciepło. Zbiornik z wodą i jego otoczenie będą bardzo zimne. Użyjemy wentylatora, aby przedmuchać zbiornik z wodą, a chłodny wiatr zostanie wydmuchany. Ale to jest hipoteza, która nie jest praktyczna, ponieważ wlany fluor natychmiast odparowuje i nie jest możliwe, abyśmy mogli go dalej napełniać fluorem. Jak więc możemy ponownie wykorzystać fluor? Przede wszystkim musimy znaleźć sposób na przywrócenie fluoru, który stał się parą, do ciekłego fluoru. Jednym ze sposobów jest wytworzenie ciśnienia. Dopóki gaz jest pod ciśnieniem, można go rozpuścić, a im wyższe ciśnienie, tym łatwiej jest go rozpuścić. Na przykład, domowe zbiorniki na skroplony gaz są w większości ciekłe, czyli sprężone. Inną metodą jest chłodzenie. Dopóki gaz jest schłodzony, można go rozpuścić, a im niższa temperatura, tym łatwiej jest go rozpuścić. Na przykład, gdy gotujemy wodę w garnku, na pokrywce pojawiają się krople wody. Jest to wynik kondensacji pary wodnej w garnku na zimniejszej pokrywce. Aby rozwiązać problem rozpuszczenia gazu, zastosowano również zamknięty system zapobiegający wyciekom fluoru. W ten sposób powstaje klimatyzacja.
Klimatyzacja składa się głównie z czterech części: sprężarki, skraplacza, przepustnicy i parownika. Podczas chłodzenia sprężarka zasysa niskotemperaturowy i niskociśnieniowy gaz fluorowy z parownika (jednostki wewnętrznej) do cylindra, a następnie spręża go, przekształcając w gaz o wyższym ciśnieniu i temperaturze, i wprowadza do skraplacza (jednostki zewnętrznej), aby przekazać ciepło do powietrza. Fluor skrapla się, zamieniając się w ciecz pod wysokim ciśnieniem. Gdy ciecz pod wysokim ciśnieniem przepływa przez przepustnicę, przekrój poprzeczny nagle się kurczy, a natężenie przepływu cieczy wzrasta (podobnie jak podczas mycia samochodu, podłączamy wąż od kranu i ściskamy rurę wodną rękami. Przepływ wody będzie szybszy). Strumień stanie się mieszaniną gazu i cieczy o niskiej temperaturze i niskim ciśnieniu.
Wyobraź sobie, że ciecz szybko odparuje i wyparuje, gdy zostanie rozpylona w dużej przestrzeni przez małą przestrzeń. Wchodząc do parownika (jednostki wewnętrznej), stale odparowuje i pochłania ciepło w pomieszczeniu, dzięki czemu temperatura w pomieszczeniu spada, a następnie ponownie staje się gazem o niskim ciśnieniu i ponownie trafia do sprężarki. W ten sposób klimatyzator może pracować w sposób ciągły. Parownik (jednostka wewnętrzna) jest zimny, a temperatura jest niska, a para wodna w otaczającym powietrzu skrapla się na parowniku, podobnie jak duża ilość rosy na powierzchni butelki z zimnym napojem. Im wyższa wilgotność powietrza, tym więcej skroplonej wody. Dlatego potrzebna jest tacka do zbierania skroplonej wody i odprowadzania jej na zewnątrz. To właśnie woda klimatyzacyjna.
Urządzenie szkoleniowe zostało zaprojektowane do dogłębnej nauki termodynamiki, symulacji różnych problemów z awariami obwodów klimatyzatorów oraz odpowiedniego wykrywania i oceny problemów, aby szybko i skutecznie je rozwiązać.
II. Charakterystyka urządzenia
Platforma szkoleniowa wykorzystuje aluminiową ramę podwozia, która jest prosta i solidna. Zmniejsza to całkowitą masę urządzenia, zapewniając jednocześnie jego wytrzymałość. Wyposażona jest w nóżki, które zapobiegają rysowaniu urządzenia na podłożu i chronią jego estetykę. Przewód zasilający wykonany jest z 4-milimetrowej płyty aluminiowo-plastikowej, która jest estetyczna i solidna. Wszystkie mierniki są zamontowane na panelu, co ułatwia obserwację problemów z okablowaniem.
Urządzenie posiada dobry system zabezpieczeń. Zasilanie systemu jest kontrolowane przez wyłącznik różnicowoprądowy, który chroni sprężarkę i system; w obwodzie sterowania elektrycznego przycisk zatrzymania awaryjnego i niezawodne uziemienie zapewniają bezpieczeństwo sprzętu i personelu.
III. Parametry techniczne
(1) Napięcie wejściowe: 220 V ± 10% 50 Hz;
(2) Wymiary: 1134 mm * 500 mm * 1000 mm;
(3) Waga: <150 kg;
(4) Warunki pracy: temperatura otoczenia 10℃～30℃, wilgotność względna ＜75% (25℃);
(5) Moc systemu: <1,5 kW.
IV. Skład urządzenia
1. Wyłącznik zasilania
2. Miernik temperatury
3. Wyłącznik automatyczny
4. Przekaźnik pośredniczący
5. Wyłącznik sterujący
6. Wyłącznik zabezpieczający przed niskim napięciem
7. Wyłącznik zabezpieczający przed wysokim napięciem
8. Kondensator rozruchowy wentylatora
9. Przekaźnik rozruchowy sprężarki
10. Kondensator rozruchowy sprężarki
11. Kondensator roboczy sprężarki
12. Zawór elektromagnetyczny nawilżacza
13. Pływakowy wyłącznik poziomu cieczy
